Looptechniek en Blessures

Looptechniek en Blessures

Looptechniek, looptechniek, looptechniek je hoort het steeds vaker en het internet staat er vol mee.  Veel hardlopers krijgen het advies om meer naar de voorvoet te gaan landen hoewel er maar weinig bewezen voordelen en nadelen daarvoor zijn. De afgelopen jaren dat ik hardlopers begeleidt krijg ik vaak blessures binnen juist na veranderingen in de looptechniek. Achillespeesklachten en andere blessures blijven de praktijk inkomen die juist na de techniektraining zijn ontstaan, dus misschien is je looptechniek veranderen helemaal niet zo voordelig als we denken.

Waarom looptechniek veranderen ?

Veel gebruikte argumenten om je looptechniek te veranderen naar de voorvoet is dat dit een natuurlijkere loop is, minder blessures geeft en efficiënter is en daarmee betere prestaties geeft.

Looptechniek: een natuurlijkere loop ?

LooptechniekA.Voorvoet, B.Middenvoet of C.Haklanding. Het onderzoek van Larson[1] naar de prevalentie van landingspatroon bij 286 duuratleten op het 10 km tussenpunt van de marathon laat zien dat 88,9% een haklanding, 3,4% middenvoet en 1,8% voorvoet landing hanteert.  Dezelfde groep atleten laat bij het 32 km tussen punt een verschuiving zien van midden en voor voet naar haklanding. Het onderzoek concludeert tevens dat er geen significante relatie is tussen eindtijd en landingspatroon bij marathonlopers.

Bijna dezelfde resultaten laat het onderzoek van Almeide zien. Bij een groep van 514 hardlopers waarvan 95,1% een haklanding, 4,1% middenvoet en 0,8% voorvoetlanding hanteert bij een gemiddelde snelheid van 12,2km/u[2].

Als zoveel mensen een haklanding van uit zichzelf aanmeten in hun looptechniek waarom is een voorvoetlanding dan een meer natuurlijkere beweging. Wat veel gezien wordt is dat je looptechniek veranderd met loopsnelheid doordat er een verschuiving plaatsvindt van landing op de hak naar de midden en voorvoet. Hoe sneller we lopen hoe meer we naar een voorvoetlanding neigen, waarom dan bij elke snelheid op de voorvoet willen landen ?.

Looptechniek: minder blessures ?

In het onderzoek van Stearne werd gekeken naar de mogelijk verschillende mechanische factoren tussen voorvoet en hak landing en de mechanische consequenties van het wisselen hiertussen[3].  Hun conclusie: “Er is geen duidelijk mechanisch voordeel tussen voorvoet of hak landing. Wisselen tussen looptechniek kan invloed hebben op blessure vermindering/herstel vanwege verandering in de verdeling van belasting tussen de gewrichten in het been. Wisselen tussen looptechniek kan een negatieve invloed hebben op het gemiddelde vermogen, wat kan verklaren waarom voorvoet landing meer metabolische energie vereist”.

Dezelfde studies laten ook geen duidelijk verschil zien in blessures tussen de verschillende landingspatronen. De blessures lijken in de praktijk ook voornamelijk te ontstaan wanneer de atleet een ander looppatroon toepast dan dat hij of zij gebruikelijk loopt. Een avond looptechniek training met veel skippings en triplings en de volgende dag staan we wat stroever op vanwege onze kuiten. Een verandering van looptechniek geeft dus een andere belasting dan dat onze gebruikelijk looppatroon geeft.

Newtons 3e wet: Voor elke actie is een gelijke tegenreactie. Dus wanneer je land op de grond zal de grond de energie deels opnemen en de rest terug keren door het been naar het lichaam.

Zwaartekracht blijft Zwaartekracht. Maar waar en hoe de krachten worden opgenomen in het been kan wel verschillen tussen hak of voorvoet landing. Het lijkt erop dat de belasting op de heup en knie groter is naarmate je op de hak land dan t.o.v. voorvoetlanding. De voorvoetlanding laat weer een snellere en langere activiteit zien van de kuitspieren en daarmee op de achillespees. Het wordt geschat dat voorvoet landers de achillespees 15% meer belasten.[4]

De discussie over de juiste looptechniek zal nog wel even verder gaan zeker aangezien er nog steeds nieuwe studies en theorieën gepubliceerd worden. Uit het perspectief van een sportfysiotherapeut kijk ik naar de blessure en daarmee naar hoe die blessure verholpen kan worden en ook verholpen blijft. Looptechniek aanpassen  is daar een onderdeel van maar zeker niet het grootste deel. Een achillespees blessure heeft  mogelijk baat bij een lichte verschuiving naar de hak toe waar een overbelaste knie mogelijk baat heeft bij een verschuiving naar de voorvoet. Om een verschuiving te maken in looptechniek kan je variëren in stap frequentie en lengte. Hak landers lopen over het algemeen met een lagere stap frequentie en een grotere stap lengte vergeleken met voorvoet landers.  Wanneer je dus wilt veranderen breng dan kleine aanpassingen aan in stap lengte en frequentie. Heeft  u echter geen blessure dan zijn er ook geen sterke argumenten die verklaren waarom u uw looptechniek zou moet veranderen.

  1. Larson, P., et al., Foot strike patterns of recreational and sub-elite runners in a long-distance road race. J Sports Sci, 2011. 29(15): p. 1665-73.
  2. de Almeida, M.O., et al., Is the rearfoot pattern the most frequently foot strike pattern among recreational shod distance runners? Phys Ther Sport, 2015. 16(1): p. 29-33.
  3. Stearne, S.M., et al., Joint kinetics in rearfoot versus forefoot running: implications of switching technique. Med Sci Sports Exerc, 2014. 46(8): p. 1578-87.
  4. Almonroeder, T., J.D. Willson, and T.W. Kernozek, The effect of foot strike pattern on achilles tendon load during running. Ann Biomed Eng, 2013. 41(8): p. 1758-66.